Vanuit hun liefde voor de natuur hebben natuurbeheerders zich tot doel gesteld om juist hun aandacht te richten op het behoud van zeldzame en bedreigde soorten. Vandaar dat ze nog wel eens negatief over natuurlijke begrazing kunnen zijn, omdat de desbetreffende gebieden te weinig zeldzame soorten zouden voortbrengen. Dat soort kritiek is niet leuk om te horen als je jezelf al jaren met hart en ziel hebt ingezet voor deze vorm van natuurbeheer. Zeker als je eind juni op een zonovergoten dag weer volop hebt genoten van de bloemenpracht in een gebied als de Loowaard. En wat nog niet eens op de foto staat zijn al die insecten, slakken et cetera die tussen weelderige plantengroei hun weg zoeken.
Een kleine impressie van de vogelbevolking krijg je als naar de geluiden luistert van het filmpje dat hieronder staat. Helaas is de kwaliteit van de standaard- microfoon op mijn camera niet zo heel goed (stom ; de speciaal hiervoor gekochte opzet-microfoon had ik thuis gelaten), maar als je goed luistert dan hoor je de zang van de bosrietzanger, de graspieper en de veldleeuwerik. Vooral die laatste soort is tegenwoordig in de omgeving van Arnhem echt wel zeldzaam te noemen. Zo hoorden de leden van de Vogelwerkgroep Arnhem hem bijvoorbeeld voor het eerst tijdens hun lustrumexcursie, en dat was pas om 20:00 uur, terwijl ze al de hele dag op pad waren geweest.
